28 April 2008 – Guide’s Gossip 4 (15 April 2008)

ยามเช้าที่มะละกา จากห้องนอน

วันที่สามของการเดินทางแล้วนะคะ เป็นบันทึกที่ยาวนานมากๆ เลย เช้าวันนี้ อากาศดีกว่าทุกวัน เพราะว่าฝนตกไปแล้ว ส้มก็ภาวนาว่า ขอให้เป็นวันที่ทำงานราบรื่นอีก 1 วัน เพราะว่า พรุ่งนี้ ส้มจะได้กลับบ้านแล้ว

เช้านี้ ส้มต้องพาลูกค้าไปเที่ยว จตุรัสดัทส์สแควร์ก่อน เพราะเมื่อวานมาถึง มืดเกิน เดินขึ้นเขาไปก็ลำบาก แถมยังอันตรายอีกด้วย ก็เลยเปลี่ยนให้เป็นวันนี้ จะดีกว่า

ได้เวลาออกเดินทาง จากโรงแรมที่เราพักประมาณ 10 นาทีเท่านั้น ตอนนี้มีการโหวตนิดหน่อย ว่าต้องการเดินขึ้นเขากันหรือเปล่า ส่วนใหญ่บอกว่า ไม่ขึ้น คงเป็นเพราะว่า ยังเหนื่อยอยู่นั่นเอง (บวกกับบางคนที่ยังไม่ตื่นนอน) ส้มกะ Lawwance ก็พาเดินไปเที่ยวรอบๆ อธิบาย 2 ภาษาเหมือนเดิม ถ่ายรูป ในจุดที่น่าสนใจ จากนั้น ก็พาคณะขึ้นรถ เพื่อเดินทางไปยัง ชายแดนมาเลเซีย ที่ติดต่อกับ ประเทศสิงคโปร์ ( Trip นี้ส้มพาเข้าทางด่าน Second Link เพราะใกล้กว่าด่าน Woodland)

ต้องนั่งรถกันอีกประมาณ 3 ชั่วโมง จากมะละกา ส้มก็เลยพาบางครอบครัวที่ยังไม่นอน คุยเล่นเรื่องนั้น เรื่องนี้ จนหลายคนหลับไป จากนั้น ส้มก็พัก (ปาก) บ้าง แต่ไม่หลับ เพราะ ไม่ชอบหลับขณะทำงานบนรถ และก็ให้ลูกค้า แวะเข้าห้องน้ำ จากนั้น ส้มก็เม้าท์ๆ ต่อ จนถึงร้านอาหารกลางวัน (ลูกทัวร์ 1 คน เดินมาชมด้วยความจริงใจว่า พูดได้ไงวะเนี่ย 2 ชั่วโมงกว่า 555)

ทานข้าวเสร็จเรียบร้อย รีบมุ่งหน้าตรงไปสู่ด่านตรวจคนเข้าเมือง ตรงนี้ก็ต้องให้ความรู้กับนักท่องเที่ยวด้วย อย่างน้อยจะได้เตรียมถูก กรณีที่ถูกถาม

ในที่สุดเราทุกคนก็ผ่านด่านมาด้วยดีค่ะ ไม่มีการลองของกับ ตรวจคนเข้าเมืองของสิงคโปร์ (เหมือนบ้าง Group ที่ส้มเคยพามา) พ่อบุญธรรม มารอรับส้มและคณะ ที่หน้าด่าน (ตอนนี้ Lawwance ทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะเข้ามาสิงคโปร์แล้ว)

หลังจากที่เข้าเมืองสิงคโปร์ปุ๊บ คนขับรถก็เริ่มไม่รู้ทางทันที (นี่ไง๊ ส้มบอกแล้วว่า เค้าจะรู้แค่ทางที่ออกจากประเทศเค้า แต่ไม่รู้ทางในประเทศสิงคโปร์) ส้มก็จับไมค์นานไม่ได้ เพราะว่า ตามกฎหมายของประเทศเค้า ส้มห้ามทำทัวร์ แต่พ่อบุญธรรม ก็ต้องบอกทางให้กับคนขับรถ (ช่วงแรก ทุลักทุเล มากๆ ค่ะ)

สุดท้าย David (พ่อบุญธรรมของส้มเอง) ก็บอกทางไป ซึ่งคนขับรถก็แสดงท่าทางว่า เข้าใจดีแล้ว แต่สุดท้าย พาเราหลงไป 2 Bloc ซึ่งก็ยังดีกว่า หลงมากไปกว่านี้ (มองโลกในแง่ดีหน่อยเรา)

ส้มพาคณะมาขึ้นกระเช้าเพื่อไปเกาะเซ็นโตซ่า ที่สถานี เม้าท์เฟเบอร์ เพราะอยากให้คณะของเราได้นั่งนานๆ ซึ่งวันนี้ ก็เป็นโชคดีของส้มอีกแล้ว เพราะว่า เรามาเร็ว ทำให้คณะของเราไม่ต้องต่อคิวนาน ไม่อย่างนั้น ก็ต้องบ่นอีก

กระเช้า 1 ลูกให้นั่ง 5-6 คน ส้มมารอเป็นคนสุดท้าย เพื่อไปกับครอบครัวสุดท้าย โดยรวมส้มว่า คณะชอบสิงคโปร์มากกว่ามาเลเซียนะ (แม้ว่า จะเหนื่อย และฝนตกมากก็ตาม)

ข้ามถึงเกาะเซ็นโตซ่า ประมาณ 4 โมงเย็นแล้ว ส้มก็เริ่มพาคณะเที่ยวที่ พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้งก่อน ที่นี่เป็นเหมือนสัญลักษณ์ของ Group Tour แล้ว ส้มว่าเค้าทำดีมากๆ ให้เวลาประมาณ 45 นาที จากนั้น เราก็แบ่งออกเป็น 2 คณะ เพราะมีแค่ 2 ครอบครัวที่ไม่ไป Under Water World ส้มพากลุ่มที่ไม่เข้า Under ไปขึ้น Merlion Tower ส่วน David กะ Lawwance พาคณะทั้งหมด ไป Under

กลุ่มที่ตามส้มมา ส่วนใหญ่จะอายุน้อยยยยย และอายุเยอะ ทั้งไม่อยากเดิน และเดินไม่ไหว ซึ่งก็เป็นการดี เพราะตอนที่ลงจาก Merlion Tower จะมีเวลานั่งพัก (ส้มก็ได้พักด้วย อิอิ)

ชีส พาย (อร่อยมากกกกก) ของส้ม

ซื้อจากร้านนี้ ตรงทางออกของ Merlion Tower

จากนั้นก็มานั่งรอเวลาอีกคณะนึงมา ประมาณ 1 ชั่วโมง (เจอโรเบิรต์ ตามมาเก็บตังค์ส้มค่า Land ที่นี่ด้วย) หลังจากที่อีกคณะมาสมทบแล้ว เราก็ไปทานข้าวกันที่ร้าน

Arches

เป็นอาหารบุฟเฟ่ต์ ต้องบอกว่า  Group นี้โชคดีแบบฟลุคๆ ด้วย เพราะว่า ตามโปรแกรมแล้ว เค้าไม่มีอาหารให้ แต่ว่า ทางมาเลเซีย ที่จองของส้ม เค้าทำรายการผิด เราก็เลยได้กินฟรี 555 แต่ไม่รู้ว่า ทาง Land จะทำยังงัย ส่วนส้มไม่ได้กิน (ของบายอย่างแรง) ส้มเพิ่งกินชีสพายมา เลยไม่หิวแล้ว (จริงๆ ส้มไม่ชอบอาหารที่นี่เท่าไหร่)

นี่คือ David

นี่คือ Lawwance

หลังจากทานอาหารเสร็จเรียบร้อย ก็ได้เวลาพาคณะของเราไปชมการแสดงน้ำพุ ดนตรี ที่เป็น Hi-Light ของเซ็นโตซ่า ซึ่งก็พาคณะนั่งรถไฟฟ้า ไป 2 สถานี (เพื่อให้คณะของเราได้ใช้ทุกอย่างที่มีบริการที่นี่) หลังจากไปถึงก็ แจ้งจุดนัดพบหลังการแสดงจบ จากนั้น ส้ม พ่อ และ Lawwance ก็ไปนั่งพักกัน

ตอนสำคัญอยู่ตรงนี้    คือ ส้มเพิ่งรู้ว่า พ่อไม่ได้ทำทัวร์กะส้มในวันพรุ่งนี้ ทั้งๆที่ มีไปจูล่งด้วย (ส้มเลือก Group นี้ เพราะเข้าใจว่า มี Guide ให้ส้ม 2 วัน ตุกติกกะส้มอีกแล้วนะ บริษัทนี้เนี่ย) ส้มใจหายมากเลย แล้วส้มจะพาคณะไปเที่ยว อย่างสบายใจได้ยังงัย คือ ให้ทำทัวร์ไป หลบตำรวจไปหรอ อยากจะด่า.....

แล้วที่ทำให้ส้มกลัวมากขึ้นก็คือ เมื่อวานนี้ มีหัวหน้าทัวร์ คนไทย ถูกจับที่ จูล่ง เพราะไม่มี ไกด์ท้องถิ่น แล้วส้มก็รู้จักหัวหน้าทัวร์คนนั้นด้วย

โอ้ย! มันจะอะไรกันนักกันหนาเนี่ย ส้มรู้สึกเซ็งกะชีวิตมากๆ บอกตรงๆเลย ไม่อยากทำงานให้ที่นี่อีกแล้ว ไม่เข้าใจว่า ชอบฝ่าฝืนกฎหมายทำไมกัน แล้ว ถ้าส้มถูกจับ ติด Black List เข้า Singapore ไม่ได้อีก ถามว่า ใครจะรับผิดชอบ

คุณ.........คุณ............คุณ........... รับผิดชอบได้หรือเปล่า หรือที่ส่งมาเนี่ย เพราะต้องการให้ติดคุก จะได้ทำงานไม่ได้อีก........อย่างนี้ไม่ต้องมาเรียกใช้กันดีว่า....

ข้ออ้างเรื่องของการประหยัด...ดูเห็นแก่ตัวไปหน่อยไม๊...คุณประหยัดทั้งๆ ที่คุณเก็บเงินลูกค้ามาแล้ว ลูกค้าเค้าไม่รู้หรอกว่า คุณทำอย่างนี้ คุณทำให้เค้าเป็นนักท่องเที่ยวชั้น 2 ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ เที่ยว จะเดินยืดอก อย่าง Group อื่นก็ไม่ได้ (ส้มขออีกทีเถอะนะ)

ส้มไม่เข้าใจเลย และแล้วส้มก็เจอเงาของตัวการ ที่ต้องมาจัดการงานนี้ให้ส้ม งานนี้ต้องเรียกไกด์ให้ส้มอีก 1 คน ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม ต้องมาทำทัวร์ให้ส้มวันพรุ่งนี้ - สุดท้ายส้มก็ได้ ลิลลี่ มาช่วยทำทัวร์

บอกตรงๆ (อีกครั้ง) ส้มไม่รู้ว่า การมีประสบการณ์การทำทัวร์มานาน จะกลายเป็นช่องว่างให้ (บาง) บริษัทฯ เอาเปรียบลูกค้า ส้มเคยบอกหลายครั้งแล้วว่า มันไม่ถูกต้อง แต่คุณก็มิได้นำพา อย่าให้มากไปกว่านี้เลยนะคะ เพราะถ้าคุณเอาเปรียบ กับส้มและไกด์ (ในสังกัดของคุณบ่อยๆ) ส้มคงจะเอาไปเป็นกรณีศึกษา ให้ลูกศิษย์ของส้มแน่ๆ

โอเค ค่ะ สบายใจแล้ว ตอนนี้ ได้ไกด์ของวันพรุ่งนี้แล้ว แม้ว่า ส้มจะโคตรเหนื่อยใจ แต่เราก็ต้องทำงานต่อใช่ไม๊คะ

เรื่องนี้ยังไม่จบนะคะ ส้มขอต่ออีกตอนเนอะ เพราะว่า วันนี้มันสุดยอดของอารมณ์จริงๆ ค่ะ

ต่อวันพรุ่งนี้นะคะ :)